กลุ่มงานหวายและงานจักสาน

เครื่องจักสานไม้ไผ่
เครื่องจักสานไม้ไผ่เป็นหัตถกรรมเก่าแก่ของไทยที่ทำสืบต่อกันมานานหลายร้อยปี เอกลักษณ์ของเครื่องจักสานไม้ไผ่ของไทย คือ ภูมิปัญญาในการสร้างลวดลายที่หลากหลาย นอกจากนี้ งานจักสานบางชนิด ยังแสดงให้เห็นภูมิปัญญาในการสร้างรูปแบบและลวดลายให้สอดคล้องกับวัฒนธรรมด้วย เครื่องจักสานไม้ไผ่ เป็นงานหัตถกรรมที่มีมูลค่าหรือราคาไม่สูง เพราะเป็นงานหัตถกรรมที่ทำจากวัตถุดิบที่หาได้ไม่ยาก ราคาไม่แพง และมีกรรมวิธีการผลิตพื้นๆ ที่สานด้วยมือเป็นหลัก ไม่มีขั้นตอนและกรรมวิธีที่ยุ่งยากซับซ้อนเหมือนงานหัตถกรรมประเภทอื่น แต่สิ่งเหล่านี้กลับทำให้งานจักสานไม้ไผ่เป็นงานหัตถกรรมที่มีคุณค่าทางจิตใจเพราะสร้างขึ้นอย่างตรงไปตรงมา

“จากสมองไปสู่มือ” สะท้อนให้เห็นความรู้สึกนึกคิด ความสามารถ และรสนิยมความงามของช่างอย่างซื่อตรงที่สุด ดังนั้น คุณค่าของเครื่องจักสานไม้ไผ่จึงไม่ได้อยู่ที่มูลค่าของวัตถุดิบ แต่มีคุณค่าทาง “ปัญญา” ของช่างที่สร้างเครื่องจักสานได้อย่างเหมาะสมกับการใช้สอยและวัฒนธรรมไทย

ภาคเหนือของประเทศไทยเป็นสถานที่ที่เหมาะสำหรับหมู่บ้านหัตถกรรมจากไม้ที่ผลิตเฟอร์นิเจอร์ชั้นเลิศและของตกแต่งที่ได้รับแรงบันดาลใจจากความคิดสร้างสรรค์ในปัจจุบันภูมิภาคนี้ยังใช้ไม้สักในการผลิตไม้แกะสลักที่มีคุณภาพสูงเฟอร์นิเจอร์ไม้ไปจนถึงตลาดเฟอร์นิเจอร์ในประเทศไทยด้วย

ภาคเหนือของประเทศไทยมีประวัติอันยาวนานในการผลิตเซรามิคที่มีคุณภาพแม้ว่าจะเป็นอิทธิพลของชาวจีนอพยพต้นซึ่งเป็นแรงบันดาลใจให้ชาวเมืองทางภาคเหนือสร้างศิลาดล ประวัติความเป็นมาของศิลาดลล้านนาได้รับการขุดค้นในเอเชียตะวันออกกลางจีนอินโดนีเซียและฟิลิปปินส์

จังหวัดเชียงใหม่ลำปางและลำพูนเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมเซรามิคของประเทศไทย แต่เชียงใหม่ได้รับการยอมรับว่าเป็นศิลาดลที่มีชื่อเสียงที่สุดในภาคเหนือของไทย อุตสาหกรรมเซรามิคและเครื่องเคลือบดินเผาของภูมิภาครวมถึงผลิตภัณฑ์ที่ได้รับการออกแบบทั้งแบบร่วมสมัยและแบบดั้งเดิมซึ่งทั้งสองอย่างมีบทบาทสำคัญในภาคการท่องเที่ยวและการส่งออกของภาคเหนือ
 

กลุ่มงานผ้าและงานทอ


วิธีที่ผู้คนผลิตผ้าเผยให้เห็นถึงความเชื่อโชคลางการปฏิบัติทางศาสนาและความสัมพันธ์กับสิ่งแวดล้อม มีน้อยมากที่เชื่อมต่อชีวิตความเป็นอยู่ของพวกเขามากกว่าชาวลุ่มแม่น้ำโขงแห่งล้านนา ผู้ทอผ้าล้านนาจะใช้วัตถุดิบทั่วไปเช่นผ้าฝ้ายสำหรับของใช้ประจำวันในขณะเดียวกันก็ใส่ผ้าไหมพิเศษเพื่อเป็นเครื่องนุ่งห่มและเครื่องตกแต่งเพื่อเฉลิมฉลอง

เศษผ้าฝ้ายไหมและปอกระเจาที่บ้านเชียงจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทยแนะนำว่าประเพณีทอผ้าล้านนาเริ่มต้นขึ้นประมาณ 700 ปีก่อนคริสต์ศักราช ภาพประกอบโบราณที่วิหารสะคัมวัดพระสิงห์เมืองเก่าเชียงใหม่และวิหารที่วัดบัวขุนรักมีประวัติอันยาวนานของประเพณีทอผ้าล้านนา